|
NAUKA WŁASNA MŁODZIEŻY W INTERNACIE SZKOLNYM |
|
|
|
|
Wpisał: Monika Misztal
|
|
11.03.2009. |
 Spośród wielu funkcji i zadań, jakie stoją przed działalnością opiekuńczo – wychowawczą internatu, na szczególną uwagę zasługuje znaczenie wspierania rozwoju intelektualnego wychowanków, który jest możliwy przy zapewnieniu odpowiedniej bazy materialno – lokalowej, pomocy naukowych, spokoju i bezpieczeństwa młodzieży. Zatem główne zadanie spoczywające na internacie to stworzenie dobrych warunków do nauki wszystkim jego mieszkańcom. Czas przeznaczony na naukę w internacie z przyczyn organizacyjnych jest zwykle narzucony i ściśle przestrzegany, ustalony w regulaminie placówki. W trakcie jej trwania wprowadzane są różnego rodzaju ograniczenia: wyjścia z internatu, spotkania towarzyskie, odwiedziny przez osoby z zewnątrz. Wzmożona kontrola na korytarzach budynku ma zapewnić ciszę i stworzyć dogodne warunki do pracy umysłowej ucznia. W tak dużej grupie uczącej się młodzieży, jaką stanowią mieszkańcy internatu, zdaniem wychowawców, eliminacja zakazów i nakazów spowodowałaby dezorganizację życia w internacie. Nie chodzi tu jednak o sztywne egzekwowanie regulaminu, lecz o wprowadzenie do praktyki stosunków opartych na podmiotowości wychowanków i wychowawców, które doprowadzą do zastępowania przymusu – wyborem.
Naszym, wychowawców zdaniem ma być więc takie kierowaniem działaniami wychowawczymi i opiekuńczymi, aby rozwijać odpowiedzialność wychowanków, stwarzać warunki do samokształcenia i samodoskonalenia się, samodzielności i samokreacji, rozwijać motywację do uczenia się, pobudzać do aktywności sprzyjającej wzbogacaniu osobowości i rozwijania zainteresowań. Rola internatu jako środowiska wychowawczego wypływa z założenia, że powinien on być dla młodzieży ośrodkiem zorganizowanego życia społecznego, w którym młodzież uczy się myślenia i działania w kategoriach społecznych, co w przyszłości stanie się potrzebne do pełnienia różnorodnych ról w dorosłym życiu. Znaczącą rolę w odrabianiu lekcji oraz wyrównywaniu braków w nauce odgrywa nieoceniona pomoc koleżeńska. Przy okazji doskonale rozwija umiejętności społeczne, uczy samodzielności i otwarcia na potrzeby innych. Nie zawsze pomoc ta jest zorganizowana w tzw. sekcjach pomocy koleżeńskiej. Pomoc udzielana innym często ma charakter nieformalny i odbywa się na zasadzie sympatii i koleżeństwa. |
|
Zmieniony ( 06.05.2009. )
|
